Tag Archives: Salim Ghazi Saeedi

(English) namoWoman :: In between worlds of sexualities, dualities and tonalities

Sorry, this entry is only available in Deutsch, Русский, Nederlands, Français, Português, Español and English.

Published: October 19, 2012 | Comments: 0

(English) Salim Ghazi Saeedi’s 2012 album, namoWoman, will be released in Oct 2012

Sorry, this entry is only available in English.

Published: October 15, 2012 | Comments: 0

(English) Digging RIO: Rock in Opposition Resurgence in Iran?

Sorry, this entry is only available in English.

Published: May 9, 2012 | Comments: 0

بازخیزش تلخک… موسیقی ترفندهای رازآمیزی دارد

Sovereign Album

آلبوم شهریار - 2007

می دانستید عنوان کامل اما غیر رسمی آلبوم «شهریار»، «شهریار، آنچنانکه توسط یک تلخک سروده شد» است؟ حالا Gerald Van Waes در مجله آنلاین “Psyche Music” به این مفهوم یک بعد جدید اضافه کرده است:

شرم آور است. چون اینجا با دیدگاه آهنگسازی طرف هستیم که ذهنی باز دارد، دارای صدای پراگرسیو آزاد و تکامل آهنگسازی است؛ المان ها در محدودیت های خود آزاد هستند. انگار یک دیدگاه حرفه ای در یک وضعیت آماتوری گیر افتاده باشد. موقعیت یک تلخک در میان شاهان که راه متفاوتی را نشان می دهند و نمی تواند موقعیت خرد خود را رها کند. (نقد بر آلبوم شهریار، “Psyche Music”، Gerald Van Waes، نوامبر ۲۰۱۱)

Sovereign Booklet, p1

Sovereign Booklet, p1

خوب… حدس می زنم واضح است که من – به عنوان آهنگساز این آلبوم – تلخکی هستم (یا دلقک[۱]) که داستانی[۲] را تعریف می کنم و حقیقتاً خود را در این موقعیت «خُرد» یافته ام. در واقع موضوع این نیست که من از این موقعیت خوشم می آید یا نه. من این طور متولد شده ام – در ایرانی که حتی آدم های عادی ترجیح می دهند افسانه و واقعیت را حتی در امور روزمره درآمیزند… شاید هم همین دلیل فردوسی را وادار کرد «شاهنامه» را بنویسد و بعد برای من الهام بخش شد که «شهریار» را ضبط کنم. حدس می زنم مفید باشد که این نقل قول را از ژان کوکتو اینجا بیاورم – نقل قولی که در دفترچه آلبوم نیز آورده ام:

تاریخ از حقایقی تشکیل شده که در آخر به دروغ تبدیل می شوند در حالیکه افسانه از دروغ هایی تشکیل شده که در نهایت به حقیقت بدل می شوند.

Soveriegn Booklet

Sovereign album

در همین راستا این تلخک/دلقک نیز خود را در وضعیتی یافته است که سبک پراگرسیو راک را در کشوری می سراید که هیچ درک یا حمایتی از آن ندارد. یا آنطور که Gerald می گوید «در یک وضعیت آماتوری گیر افتاده.»

اما در اینجا رازی هست… چرا که خود-آگاهی فرد را قادر می سازند دنیای شگفت درون خود را کشف کند – و او را قادر سازد که افسانه را به تاریخ بدل نماید.

موسیقی ترفندهای رازآمیزی دارد!

آلبوم شهریار را اینجا گوش کنید. با تشکر از Gerald Van Waes در Psyche Music برای گشودن این منظر!


[۱] آهنگ دلقک را از آلبوم آبراهادابرا از دست ندهید که بالاترین امتیاز مخاطبین را در میان کلیه تراک های ارشک در iTunes به دست آورده است!
[۲] سوای از داستان بدون کلام موسیقی در این آلبوم یک داستان متنی نیز در صفحات دوم و سوم دفترچه نیز وجود دارد.

Published: November 18, 2011 | Comments: 0

(English) Human Encounter: An uncensored story of an Iranian musician’s encounter with you!

Sorry, this entry is only available in Deutsch, Svenska, Русский, Polski, Nederlands, Français, Italiano, Português, Română, Español and English.

Published: October 19, 2011 | Comments: 0

(English) Come As You Are!

Sorry, this entry is only available in Slovenščina, Deutsch, Svenska, Norsk, Русский, Polski, Nederlands, Français, Italiano, Português, Română, 日本語, Español and English.

Published: July 28, 2011 | Comments: 0

آیا من شیدایم؟

William Hogarth

صادقانه فکر می کنم تمامی نشانه های ذکر شده در این مقاله را داشته باشم. http://en.wikipedia.org/wiki/Mania بنابراین فکر می کنم مستحق «شیدا» نامیده شدن باشم. اما بهترین قسمتش این است که به عقیده من اینها همگی خصوصیاتی مثبت هستند…

شیدایی اغلب به عنوان متضاد افسردگی شناخته می شود. معمولاً شامل یک احساس خوب بودن، انرژی و خوش بینی می باشد. این احساس ها می تواند به حدی شدید شود که شخص تماس خود را با واقعیت از دست بدهد. زمانی که این اتفاق می افتد، فرد به چیزهای غریب در مورد شخصیت خود باور پیدا می کند و اغلب می توانند کارهای خجالت آور و گاه خطرناک انجام دهند.

فکر می کنم «از دست دادن تماس با واقعیت» را به بهترین شکل در آلبوم شمایل گریز نشان داده باشم – خصوصاً آنجا که گفته ام:

نمی دانم آیا شمایل گریزی واقعاً یک مشکل روانشناختی هست یا نه اما من از ایده بیگانگی نسبت به تصاویر، شمایل و به طور کلی، واقعیت خوشم آمد.

در عین حال مجله الکترونیکی Sea of Tranquility آلبوم شمایل گریز را حاوی «دیدگاه های تنگناهراسانه» و دارای «احساس تهی بودنی دردآور» دانسته است به عنوان «بیانه ای قدرتمند بر زندگی در زادگاهم تهران».

به طور کلی نمی دانم آیا این وضعیت در بین خنیاگران شایع است یا نه… اما در عین حال فکر می کنم برای ساختن هنری تجریدی همانند موسقی مجبورم آن کیفیات غریب را با مقادیر غیرطبیعی از «احساس خوب بودن، انرژی و خوش بینی» متعادل کنم. در واقع به نظر من این ها همگی راه هایی برای بقا و تنفس در قلمرویی هستند که چشمهای ما به عنوان جهان ادراک می کند – هر چقدر هم در یک آن عجیب، تاریک و روشن به نظر برسد…

Iconophobic (2010)

شمایل گریز دنیای من است و دوستش دارم؛ هر چقدر هم آن گونه که مجله اینترنتی DPRP می گوید خطرناک باشد: «زمانی که به دنیای شمایل گریز سلیم نزدیک می شوید با احتیاط قدم بردارید. به شما اخطار دادم.»

Published: May 10, 2011 | Comments: 0

موسیقی خونین است! یک داستان واقعی

Salim Ghazi Saeedi

یک موسیقیدان «پیشرو» هیچ مرزی نمی شناسد؛ اما به نظر می رسد اجداد سلیم  بدشان نمی آید او را در رگ هایش تعقیب کنند!

ایران، تهران – سلیم در ایران بزرگ شده است؛ کشوری که به هنر باستانی خود بسیار مفتخر است. با این وجود سلیم از کودکی به ندرت موسیقی سنتی ایرانی را دنبال می کرد. اما جالب است که اکنون پس از ۵ سال فعالیت آهنگسازی و انتشار ۴ آلبوم در سبک غالب پراگرسیو راک، سلیم به طور پیوسته گمانه زنی هایی در رابطه موسیقی اش با تم های خاور میانه ای و تاثیرات ایرانی دریافت می کند.

رازآلودیِ مشرقی در تم های موسیقی شرقی در کنار المانهای رقصی در مقابل انرژی خام مهار شده در راک غربی می تواند به تجربه هیجان انگیزی بیانجامد. در عین حال سلیم خود از این موضوع در شگفت است که: «عادت موسیقی گوش کردن من اکثراً در جز، بلوز و راک مدرن متمرکز بوده است. من موسیقی شرقی را مطالعه نکردم یا عامدانه به آثار ضبط شده آن گوش نکردم! در واقع اگر اصلاً تاثیر شرقی در آثار من قابل تشخیص است به صورت غیر ارادی اتفاق افتاده است.»

در این رابطه شاید بتوان گفت که به عنوان یک موسیقیدان فارغ از اینکه چه سبکی ترجیح می دهید یا چه عادت شنیداری اقتباس می کنید، گاه از اجدادتان گریزی ندارید. اجدادی که ممکن است برای قرن ها در رگ های شما در پی تان بوده اند! دیدگاه های زیر بر آخرین اثر منتشر شده از سلیم، شمایل گریز، می تواند گواهی باشد بر میراث شرقی در رگ های سلیم هرچند گوش هایش در ستایش سنت غربی باشد:

- «تلفیقی از موسیقی کلاسیک، راک، جز و موسیقی ایرانی تا مخلوطی بسازد از درد، اشتیاق و خشم.» -Stave Magazine، Christy Claxton، آگوست ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «به میزان مساوی فیوژن، کلاسیک، راک سنگین و ایرانی» -Spiritual Prog، اکتبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «قطعاً صداهای شرقی مشخصی شنیده می شودکه در اکثر آهنگ های او ترکیب شده است.» -ProgNaut، Lee Henderson، اکتبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «ما مهارت های آهنگ سازی سلیم و تخیل بزرگ او را تحسین می کنیم که تصاویر و صداهایی خلق می کند که تلفیق کننده سبک ها در میانه شرق و غرب دور افتاده از یکدیگر می باشد. – Arlequins، Jessica Attene، اکتبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «بی شک صداهای خاور میانه ای وجود دارند.» -Music Street Journal، شماره ۸۵، Gary Hill، دسامبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «این هنرمند با گروه یک نفره اش به حوزه هایی همانند فیوژن، جز-راک و موسیقی مشرقی کشیده می شود.» -Bablyblaue Prog، Siggt Zielinskim، اکتبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

- «الگوهای موسیقی محلی آسیایی-ایرانی ترکیب شده با موسیقی راک غربی.» -مجله Progressive Newsletter، شماره ۷۰، Volkmar Mantei، نوامبر ۲۰۱۰ [بیشتر]

 

Published: January 29, 2011 | Comments: 0

(English) Oud and Electric Guitar: Ancient Lore vs. Modern Technology

Sorry, this entry is only available in Norsk, Română, Español and English.

Published: January 20, 2011 | Comments: 0