کتاب مقدس تن ستایی  

کتاب مقدس تن ستایی

(Read in English)

در تن زاده می شویم و در تن زندگی می کنیم.

کتاب مقدّس تن ستایی یک کتاب شعرست که مغازله(1) را به عنوان شکل هنری بیان حسّ لامسه فلسفه پردازی می کند.

سلیم قاضی سعیدی، نویسنده ی این کتاب بر اساس آن چه در وب گاهش می خوانیم خود را بیشتر یک آهنگ ساز می داند تا نویسنده. نوشتن این کتاب 3 سال به طول انجامیده و سبک تجربه گرای آن در مقدّمه ی کتاب چنین آشکار می شود:

«از کودکی می شنیدم برخی آدمیان در جستجوی ساختاری برای اصول عقاید خود، برای خویش مذهبی برمی گزینند. از آن جا که خود بدین امر مبادرت ننموده بودم، روزی در مواجهه دوستی زیباروی از خود پرسیدم چرا انسان نپرستم؟ کمی در ادبیات موضوع کاوش کردم امّا تنها دستاوردم واژه ی anthropolatry بود و نه بیش. نه مقاله ای، نه کتاب کهنی، نه پیامبری! پس خود نوشتم… بر طریق تن ستایی.» (مقدّمه، کتاب مقدّس تن ستایی)

سلیم می گوید: «شوقی عظیم در زندگی من، پیدا کردن دوستان و مغازله با ایشان است. ذهن من همیشه مشغول این سبک زندگی بوده؛ پس با نوشتن این کتاب سعی کردم توضیحی برای سبک زندگیم درست کنم.» او اضافه می کند: «ما در تعمیم چیزها را درک می کنیم. تمایل دارم باور داشته باشم مغازله بر امیالی چون برقراری رابطه ی شخصی و اجتماعی، گاد وعشق تقدم دارد. ما انسان های زیبایی هستیم و شاید بتوان گفت درک ما از مخلوقی زیبا بودن، میل به مغازله را خوراک می دهد.»

کتاب مقدّس تن ستایی «گاد» را در ازای sex به کار می برد. گاد مصدر مرخّم و اسم مصدر و مخفّف گادن است(2). سلیم می گوید: «ریشه یابی دلیل این که در ادبیات محاوره ای فارسی امروز معادل مشخصی در ازای کلمه ی سکس وجود ندارد از عهده ی من خارج ست اما به هر حال من به یک کلمه احتیاج داشتم که از نظر دستوری اسم باشد.»

کتاب مقدّس تن ستایی تاکید زیادی بر بی باوری و اقتباس زبان عمل دارد – قلمرویی بی کلمه که در آن تن، میانجی، لامسه ابزار ارتباط و مغازله تناظری بر آگاهی ست. سلیم می گوید: «به نظر من بیهوده است که با انسان ها در مورد عقایدشان و حقّانیت آن ها بحث کنیم. از یک نظر می توان فرض کرد تمامی عقاید غلط ند و همه ی باورپذیران، ریاکار؛ و از نظر دیگر، هر زینده ی تن حقیقی ست به عنوان زینده ی حقیقت زنده ی خودش ست . تن، به عنوان انعکاسی از میل، حقیقی؛ در مقابل ذهن، انعکاسی از باور، اختیاری و مجعول. از دوگانگی های زمین گریزی نیست. پس لب های متحرّک را ببوسید به جای این که بخواهید آگاهی تان را فعال کنند.»

در صفحه 125 می خوانیم:

«در ستایش تن از میان باغ تن ها عبور می کن. از هر دوست اندامی برگیر و آن گاه خدایت برساز. خدایِ تو در شکل تنی خواهد بود با اعضای گزینش شده؛ شاید با مرغی بر شانه و گیاهی در حمایل. خدای تو محصول امیال توست که روز در تن هم نوعان می جویی؛ که ذهن تو تنها دیدار هم نوعانت را رصد می کند؛ که ذهن، الگوی تشخیص انواع ادراک ناشده را حائز نیست.»

فرد در مغازله، مخاطرات بیرونی را فراموش می کند؛ در حضور دوستان محظوظ ست و زیبایی ایشان را به تمامی پذیراست. کتاب مقدّس تن ستایی به «دوستانم و تن هایشان» تقدیم شده است. جالب ست که سلیم آلبومی موسیقی به نام مواجهه ی انسانی(Human Encounter) نیز دارد: شرحی بی کلام از تجربه هایش با انسان ها.

حقیقت گو بودن والاترین موهبت ست خصوصا در قبال مسایل غریزی و ساده همانند گاد. در خیال بافی برای بدن یک دوست، اگر فلسفه پردازی کنید در آگاهی خود عقده می سازید. عقده شما را بیمار می کند. پس آیا ستایش دوستان مفیدتر نیست؟

در کتاب، به دوست و به تبع آن مغازله به عنوان مفاهیمی مؤنّث پرداخته شده است. آن چنان که سلیم می گوید: «به نظر من این طور می رسد که فهم مغازله، فهمی مؤنّث ست. حتّی اگر توسط یک مرد فهمیده شود، وجه مؤنّث او این درک را انجام می دهد.» در کتاب، در اشاره به فرایند خلقت تنها اندام جنسی مؤنّث نام برده شده و به مفهوم خودزایی توسط جنس مؤنّث پرداخته شده است. سلیم می گوید: «در دنیای ذهنی من، مردان تنها شاعرانند؛ انگار این زن ها هستند که به تنهایی دنیا را خلق می کنند و شکل می دهند. انسان برای ریشه ی چیستی خلقت انسان همانند بقیه ی مفاهیم پایه ای توضیحی ندارد. عالمین، دیوانه وار نظریه پردازی می کنند امّا واقعیت این ست که انسان امروز در نهایت تنها مشاهده گر طبیعت ست و مصرف کننده ی آن؛ متحوّل-کننده، اما نه خالق. بنابراین برای توضیح دغدغه های بنیادین جز رویکرد هنری چاره ای باقی نمی ماند. در رویکرد من، زن ها همه کاره اند. مردها تنها ایده پردازی می کنند؛ شعر می گویند و آورنده ی نطفه اند. خالق، مؤنّث ست؛ زمین مؤنّث ست؛ پس واقعیت نیز.» این دیدگاه در عوضِ جنسیت-محور بودن جنسیت گریز نیز می تواند تعبیر شود. چه آن که کتاب، ماهیت خلقت را همه-جنسی می بیند و دوگانگی در آن را صرفا ضابطه ای مؤثر در خلقت زمین.

اسلوب کتاب، شبیه کتاب های مقدس باستانی ست؛ هرچند سعی شده موضع زمانی و مکانی مشخصی اقتباس نشود شاید که نامیراتر باشد. سلیم توضیح می دهد: «بدم نمی آمد اگر نسخه ای دست نویس از کتاب را جایی دفن می کردم تا روزی کسی آن را به طور اتّفاقی بیابد. هرچند شاید برخی کتاب های مقدّس دیگر هم چنین فرایند خلّاقانه ای را در تعالی گرایی طی کرده باشند.» شاید این بی زمانی و بی مکانی باعث شود اگر کتاب، عصر و سیاره ی ما را درنوردید، آن گاه که فرزندان آتیه در گهواره های دیگر سکنی گزیدند، محتویات کتاب همچنان درباره ی ایشان مصداق داشته باشد.

کتاب در این آدرس قابل سفارش ست: http://www.lulu.com/shop/salim-ghazi-saeedi/the-holy-book-of-anthropolatry-persian/paperback/product-22982850.html

سلیم قاضی سعیدی، آهنگ ساز در سبک پراگرسیو راک و نویسنده ای تجربی ست. از سال 2006 تا 2012 پنج آلبوم بی کلام از او منتشر شده و منتقدان، آثار او را در زیرسبک های Avant Prog و Rock in Opposition طبقه بندی می کنند. یک مجموعه شعر و کتاب مقدّس تن ستایی از کتاب های منتشر شده از اوست. www.salim.world

_______________

(1) کتاب مقدّس تن ستایی «مغازله» را در ازای eroticism به کار می برد.
(2) فرهنگ دهخدا



 

(C) Salim Ghazi Saeedi 2010-2013
www.salimworld.com